|
ادبیات
ایرانی « قسمت
دوم »
منوچهر آتشی
منوچهر آتشی شاعر معاصر در سال 1310خورشیدی در روستای «دهرود»از توابع
بوشهر به دنیا آمد . تحصیلات ابتدایی را در روستای خود به پایان رساند و
برای ادامه تحصیل به بوشهر رفت و پس از پایان دوره اول متوسطه ، عازم شیراز
شد . دوره دوم متوسطه را در دانشسرای مقدماتی شیراز تکمیل کرد . از سال
1332با انتشار مقالاتی در نشریه هایی از جمله خوشه ، امید ایران ، فردوسی و
... فعالیتهای ادبی خود را آغاز کرد .
در سال 1332 به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و برای تدریس راهی
زادگاهش شد . شش سال به تدریس اشتغال داشت ، پس از آن دوباره برای ادامه
تحصیل راهی تهران و در دانشسرای عالی در رشته زیبان و ادبیات انگلیسی ،
موفق به دریافت مدرک لیسانس شد و کار تدریس تا هنگام بازنشستگی در تهران
ادامه داد .
در سالهای پایانی خدمت ، ذوق و قریحه شاعری او را به رادیو و تلویزیون
هدایت کرد و تا هنگام بازنشستگی در انتشارات این سازمان مشغول به کار بود .
اشعار آتشی بسیار شیرین و پر معنا هستند که هم در قالب کهن و هم جدید
سروده شده اند . در اشعارش با وجود سالها دوری از محیط روستایی زادگاهش ،
صداقت و لطف روستایی کاملا احساس می شود .
از
اشعار اوست :
ای شعر ، ای سپیده
مهتابهای دور
دامن بکش به مایه تاریک
خاطرم
هر شب ، چو دختران پریزاد
رودها
عریان بیا ، به جنگل خاموش
دفترم
ادبیات
ایرانی « قسمت اول »
حکیم ابوالقاسم فردوسی که
بود ؟
او که از ستاگان قدر
اول آسمان ادب و فرهنگ ایران بلکه جهان است شاهنامه را آفرید و با خلق این
شاهکار ادبی برای همیشه ایران زمین را سربلند و جاوید ساخت . شاهنامه اثر
فردوسی یک اثر اسطوره ای است و در جهان فقط کشورهای باستانی می توانند
اسطوره داشته باشند و حماسه خلق کنند . کشورهای جدید و مدرن مانند آمریکا
که دارای تمدن طولانی نیستند هیچ نمی توانند اسطوره داشته باشند بنابراین
سرزمین های باستانی و متمدن ، با تمدنی چندین هزار ساله مانند ایران ،
یونان ، هند ، ایتالیا (رم) و ... می توانند حماسه ساز باشند . مگر نابغه
ای مانند حکیم فردوسی وجود داشته باشد که در حدود 10 قرن پیشتر بتوانند آن
حماسه ها و آن اساطیر را به نظم بکشند :
بر آورم از نظم کاخی
بلند کز باد و بارنش نیاید گزند
نوشتن بیوگرافی فردوسی
کار مهمی نیست کتابهای زیادی در مورد سرنوشت ، سال تولد ، مرگ ، روش
زندگانی و ... فردوسی به زبانهای زنده دنیا نوشته و ترجمه شده است ولی آنچه
مهم است شاهنامه فردوسی است . شاهنامه در میان آثار برجسته دنیا در زمره
شاهکارهای ادبی جهان محسوب می شود که راز توفیق و شاهکار بودنش همانند
نظایر جهانی اش ناگشوده مانده است . موضوع کتاب ، افسانه ها و داستانهای
کهنی است که به عنوان سرگذشت قوم آریا از زمانهای بسیار دور سینه به سینه
به آیندگان رسیده است .
محدوده زمانی این
داستانها از آغاز آفرینش جهان و انسان و نخستین شاهان ایران تا عصر
پهلوانیها و پیروزی های ایرانیان کهن در تاریخ اشکانی و سر انجام آخرین
امپراطور ساسانی است . همانطور که گفتیم در بین اشکال و انواع شعر و نظم
ادبی شاهنامه در زمره حماسه تقسیم می شود . حماسه نوعی شعرهای روایتی است
مبتنی بر بیان اعمال قهرمانی و افتخارات نژادی یک ملت .
فردوسی در زمان سلطان
محمود غزنوی و معاصر با وی زندگی می کرده است . زمانی که ترکها بر فارسها
حکومت می کرده اند و سلطان محمود غزنوی که ترک و سنی متعصبی بوده است و با
شاهنامه سخت مخالف . چرا که سراسر شاهنامه پیروزی نژاد فارس بر نژاد ترک و
برتری فارس بر ترکان است . سراسر شاهنامه پیروزی ایران بر توران می باشد .
در شاهنامه برنده فارس است و برنده ایران است نه ترک نه توران . داستانهای
شاهنامه هر کدام موضوع و هدف خاص خود را دنبال می کنند که همانا پیروزی
ایران و ایرانیان است . شاید یکی از معروفترین داستانهای شاهنامه که همین
هدف (پیروزی ایران) را دنبال می کند ، داستان با بهتر بگوییم تراژدی
(سوگنامه=غمنامه) رستم وسهراب می باشد و یا رستم و اسفندیار .
خانم شهلا شریف - گروه نویسندگان جابان
|