سیزده نوروز

روز تیر از ماه فروردین برابر با 13 فروردین

    سیزدهمین روز از ماه فروردین ، تیر یا تِشتَر نام دارد .

    ایزد تیر یا تِشتَر که در اوستا یَشتی هم به نام آن وجود دارد ، ایزد باران است . در باور پیشینیان پیش از اشوزرتشت ، برای اینکه ایز باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ، از این ایزد یاد کنند و از او درخواست باریدن داشته باشند . در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروز ، هنگامی که سبزه از زمین می رویید و گندم و حبوبات سبز می گشتند ، در سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبار می رفتند و به شادی و پایکوبی می پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می کردند .

    اکنون هم زرتشتیان از بامداد روز تِشتَر ایزد و فروردین ماه ، سفره نوروزی را برمی چینند ، خوردنی ها ، مقداری آجیل ، شیرینی های باقی مانده از نوروز و شِشَه یا سبزه های موجود در سفره را با خود برمی دارند و به دشت و صحرا و کنار چشمه ها یا آبهای وان می روند .

    زرتشتیان شیزه خود را در کنار جویبارها به آب روان می سپارند و آرزو می کنند که سالی پر برکت و خرم داشته باشند . آنان تا پسین آن روز را در بیرون از خانه به سر می برند و در دامن طبیعت و میان سبزه و صحرا به شادمانی می پردازند .

    پیش از روز سیزدهم و بعد از آن روزهای «ماه» و «گوش» نام دارد . این دو روز از روزهایی هستند که «نَبُر» نام دارند و زرتشتیان از خوردن گوشت در این روزها خودداری می کنند .

برای توضیح کامل روزهای نَبُر به قسمت سایر مراسم و روزهای نَبُر مراجعه کنید .

هرگونه کپی برداری از تصاویر و نوشته های سایت ممنوع می باشد